e s t h a

baby
Een druktemaker

Die blijft stevig doorgroeien en krijgt zelfs al hoofdhaar. Tegen het eind van de week zal hij 25 centimeter lang zijn en 320 gram wegen. Je baby beweegt zich nu gemiddeld 200 keer per dag. Over drie maanden worden dat 500 bewegingen. Daarna gaat je kind het weer rustiger aan doen omdat hij door zijn omvang minder bewegingsvrijheid krijgt. Voel je je baby een tijdje niet, dan slaapt hij waarschijnlijk. Dat doet hij in je baarmoeder een groot deel van de dag. Jouw bewegingen schommelen hem in slaap.

Mijn lichaam
Je baarmoeder reikt nu tot aan je navel. Als je bloedverlies hebt, duidt dat niet meer op een miskraam. Nader onderzoek moet dan ook uitwijzen waardoor het wordt veroorzaakt. Zo kan er een stukje van je placenta zijn losgelaten. Of je kunt een voorliggende placenta hebben, waarbij hij een deel van de baarmoederuitgang afsluit. Het bloeden ontstaat dan door een lekkend bloedvat. Ligt de placenta helemaal voor de uitgang, dan zul je met een keizersnede moeten bevallen. Maar gaat het om een puntje (slip), dan kan de uitgang in de loop van de zwangerschap nog vrijkomen. Want het bovenste deel van de baarmoederhals wordt nog opgenomen in de baarmoederwand, waardoor je baarmoeder aan de onderkant iets groter wordt en de placenta wat omhoogkomt. Dat kan net genoeg zijn voor een vaginale bevalling. Krijg je een knallende trap in je buik als er een deur dichtslaat of als je de autoradio aanzet? Dat komt doordat het gehoor van je baby begint te werken. Je kind schrikt van de plotselinge geluiden die door je buik en baarmoederwand heendringen. Vanaf nu kun je je baby laten wennen aan muziek. Na de bevalling zal die muziek je baby rustig maken, omdat het hem doet denken aan de veilige baarmoeder. Ook aan andere geluiden kan hij al wennen: de stem van je partner, het blaffen van je hond of het fijne tinkeltje van een belletje dat aan een lang koord om je nek hangt.

Jarenlang dacht men dat bekkenpijn werd veroorzaakt door uitstraling vanuit de rug. Het is pas sinds de laatste tijd dat er onder andere vanuit de biomechanische wetenschap nieuwe inzichten op dit gebied worden ontwikkeld. Het komt dus wel eens voor dat patienten zich niet serieus genomen voelen door hulpverleners omdat deze niet thuis zijn in de problematiek.

De snel veranderende kennis op het gebied van bekkenpijn brengt met zich mee dat hulpverleners vaak over onvoldoende of onvolledige informatie beschikken als ze aan een behandeling beginnen. Laat je dus goed informeren door ervaren instanties, voordat je aan een behandeling begint.

Wat is bekkeninstabiliteit?
Bekkeninstabiliteit is een verzwakking of beschadiging van de banden die de bekkengewrichten stabiliseren.

Het bekken bestaat uit drie botstukken, namelijk uit twee darmbeenderen waar het heiligbeen tussengeklemd zit. Deze drie botstukken zijn op drie plaatsen door gewrichten met elkaar verbonden. Middenvoor tussen de schaambeenderen zit een gewricht (de symphysis). Aan beide kanten waar het heiligbeen de darmbeenderen ontmoet, zitten de zogenaamde sacroilicale of S.I. gewrichten. Deze drie botten worden bij elkaar gehouden door banden, net als bijvoorbeeld in je knie of in je enkels.

Als door omstandigheden de banden hun werk niet goed kunnen doen, wordt het bekken instabiel waardoor de beenderen onderling gaan schuiven. Een instabiel bekken kan de volgende nare klachten veroorzaken:

* lage rugpijn, die soms uitstraalt naar één of beide benen
* pijn rond het schaambeen
* pijn bij lang zitten
* een beurs of moe gevoel in de onderrug.

In extreem ernstige gevallen kan bekkeninstabiliteit zelfs tot gevolg hebben dat je invalide raakt.

Hoe ontstaat een verzwakking van de banden (bekkeninstabiliteit)?
Grof gezegd wordt het bekken gestabiliseerd door banden (= ligamenten) en door spieren. Bekkeninstabiliteit kan dus optreden als:

* de spieren niet sterk genoeg zijn om de rug en het bekken stevigheid te bieden.
* de banden uitgerekt of beschadigd raken, bijvoorbeeld door een sportblessure, ongeluk of door een zwangerschap en bevalling.

Uit onderzoek is gebleken dat bekkeninstabiliteit vaker voorkomt bij vrouwen dan bij mannen. Dat vrouwen gevoeliger voor bekkeninstabliteit zijn heeft veel te maken met het feit dat:

* tijdens de zwangerschap onder invloed van hormonen de bekkenbanden verweken (slapper worden),
* tijdens de bevalling de buikspieren worden uitgerekt, waardoor de spierkracht afneemt,
* tijdens moeilijke bevallingen de gewrichtsbanden het zwaar te verduren hebben.

Wat kan je er aan doen?
Een voor iedereen werkende behandeling is er niet. In het algemeen zijn er wel een aantal tips te geven die de pijn kunnen verminderen.

* Zorg dat je lichaam uitgerust is. Iemand die fit is, heeft meer controle over zijn spieren, waardoor de kans kleiner wordt dat de banden door een verkeerde beweging extra worden belast.
* Raadpleeg een ervaren oefentherapeut voor verantwoorde oefeningen die je spieren rond het bekken versterken.
* Om de pijn te verlichten en de banden te ontlasten, kun je een zogenaamde bekkenband dragen.

Bron : babyinfo.nl

Elke zwangerschap verloopt anders. De één heeft nergens last van, de ander heeft van begin tot eind last van allerlei ongemakken. In deze rubriek staan een aantal mogelijke klachten op een rijtje, met daarbij adviezen om er zo min mogelijk hinder van te ondervinden.

Bloedarmoede
Als je je gedurende langere tijd erg moe en slap voelt, kan dit komen door bloedarmoede. De meest voorkomende oorzaak van bloedarmoede is een ijzertekort.

* Door vanaf het begin van de zwangerschap een ijzerrijke voeding te gebruiken, kun je proberen bloedarmoede te voorkomen.
* Wanneer er echt sprake is van een ijzertekort, dan zal je verloskundige of huisarts staalpillen voorschrijven.
* Vlees, volkoren graanprodukten, peulvruchten en goene groenten bevatten veel ijzer.
* Vitamine C bevordert de opname van ijzer in je lichaam. Drink daarom bij elke maaltijd vruchtesap of eet verse groenten of fruit.
* Neem als tussendoortje eens een paar gedroogde abrikozen

Ongemakken tijdens de zwangerschap: wat doen we ertegen?
Tijdens je zwangerschap verandert er heel wat in je lichaam. Soms ontstaan er kleine ongemakken: je wordt duizelig, je verliest wat urine, je krijgt jeuk. De belangrijkste kwaaltjes staan hier onder elkaar, met natuurlijk advies over wat je ertegen kunt doen..

Duizeligheid
Door je zwangerschap zijn je bloedvaten iets verslapt, waardoor je bloed wat trager stroomt. Bij plotselinge bewegingen kun je een beetje duizelig worden. Niet iets om je erg ongerust over te maken. Vraag eventueel aan je huisarts of je wat extra ijzer nodig hebt.

Flauwvallen
Ook kun je door een wat lage bloeddruk duizelig worden of zelfs flauw vallen, wanneer je plotseling opstaat vanuit een liggende houding. Door gespannenheid kan dit verschijnsel nog toenemen. Voor de baby en voor je zelf kan het weinig kwaad. Open de ramen voor frisse lucht, leg je benen iets hoger (het bloed stroomt dan naar je hoofd) en ga op je linkerzij liggen.

Lachen en huilen
Tijdens de zwangerschap kunnen je emoties sterk wisselen. Om niets barst je uit in een schaterlach of huil je tranen met tuiten. Niets van aantrekken, het gaat vanzelf over.

Aambeien
Krijg je last van aambeien, reinig dan je anus met lauw water in plaats van toiletpapier, neem de tijd op het toilet (niet te veel persen), eet veel fruit en drink veel. Heb je erge pijn, vraag dan je huisarts om een goede zalf.

Incontinentie
Door de druk van de baby op de blaas kun je soms urineverlies krijgen. Oefen de bekkenbodemspieren door ze regelmatig aan te spannen.

Kriebels
Heb je jeuk of kriebels, smeer dan eens wat babyolie op je huid.

Misselijk
Doe in ieder geval het volgende, als je last hebt van misselijkheid:

* neem thee met beschuit,
* eet veel kleine hapjes,
* eet weinig vet,
* drink veel.

Kramp
Bij kramp kun je het beste de spier oprekken en daarna masseren. Een glas extra melk kan soms wonderen verrichten. Heb je last van tintelende benen, rek dan de spieren van je kuiten. Soms helpt een kussen onder de benen en neem voor het slapen gaan een warm bad.

Dikke voeten en handen
Tijdens de zwangerschap hoopt zich veel extra vocht op in je lichaam. Soms zie je deze vochtophoping in je voeten en handen. Leg daarom in bed een kussen onder de voeten, spoel voor het slapen gaan de benen af met koud water en masseer en beweeg tintelende handen.

Slecht lopen
Het lopen gaat aan het einde van de zwangerschap wat moeilijker. Krijg je echter te veel last en heb je pijn, dan kan het zijn dat je bekken instabiel is geworden. Lees hierover het artikel bekkeninstabiliteit.

Slaap
Heb je het gevoel dat je veel moet slapen, geef hier dan gewoon aan toe.

Slechte stoelgang
Door de hormonen die vrijkomen, kun je soms een slechte stoelgang krijgen. Drink op de nuchtere maag een glas lauw water, eet vezelrijk voedsel en rijp fruit (druiven, peren, vijgen, pruimen).

Zwangerschapsstriemen of striae
Helaas kun je weinig doen tegen de striemen die rond de navel of op de dijbenen verschijnen. Na de bevalling worden ze wel wat lichter van kleur, waardoor ze minder opvallen.

Gevoelige borsten
Je borsten worden tijdens de zwangerschap gevoeliger en groter. Draag daarom een goede zwangerschapsbeha.

Schimmelinfectie (candida albicans)
Een schimmelinfectie in je vagina kan een geelwitte, reukloze afscheiding veroorzaken. Je partner kan hierdoor jeuk en uitslag aan zijn penis krijgen. Vraag je huisarts om een middel, dan zijn de klachten snel voorbij.

Bron : babyinfo.nl

Baby
Het vruchtwater

Het vruchtwater heeft verschillende functies: het is een buffer tegen de buitenwereld, het beschermt tegen infecties en zorgt voor een constante lichaamstemperatuur van de baby. Vruchtwater bestaat uit water, zouten, voedingsstoffen en afvalstoffen van je baby en wordt in het begin voornamelijk door de placenta en de navelstreng aangemaakt. Er dringt dan vocht door de wanden van de bloedvaten heen. Nu zorgt je baby zelf ook voor aanmaak omdat hij plast. In de 37e week is de hoeveelheid vruchtwater toegenomen tot een halve tot een hele liter.

Mijn lichaam
Wie weet, misschien voel je deze week een raar vlindertje in je buik. Een knappend zeepbelletje, darmgerommel, vreemde duwtjes en schokjes. Hoe je het ook wilt omschrijven… Het zijn de eerste bewegingen van je baby die jij zélf voelt. De eerste keer weet je niet zeker of het wel zo is, maar al snel zul je de bewegingen herkennen. Nu ben je echt in je eentje met zijn tweeën. Dat intieme contact tussen jou en je kind kan je tijdens vergaderingen of diepzinnige gesprekken heel afwezig maken. De beweginkjes zijn ook heel geruststellend. Voortdurend krijg je de boodschap: ‘Alles in orde hier, ik ben springlevend’. Wees overigens niet bezorgd als je nu nog niets merkt. Veel vrouwen voelen hun baby rond de 20e week of later.

Baby
De bloedband

Je baby oefent nu geregeld zijn ogen, waardoor hij vaak rechtuit, maar ook bijzonder scheel kan kijken.
Voor zijn voedsel en zuurstof is je baby aangewezen op de placenta en navelstreng. De placenta haalt alle nodige stoffen uit je bloed en stuurt die via de navelstreng naar je baby. Het babyhartje pompt het zuurstofrijke bloed door het babylichaam. Het zuurstofarme bloed gaat samen met alle afvalstoffen weer terug naar de placenta. Overigens heeft je baby een eigen bloedsomloop, gescheiden van die van jou. De kans bestaat dat hij zelfs een andere bloedgroep heeft.

Mijn lichaam

Eten voor twee is onnodig, maar gezond eten is nu extra belangrijk. Per dag mag je het volgende hebben:

* 5 tot 7 sneetjes (volkoren)brood
* 3 tot 5 aardappelen (of macaroni, spaghetti, rijst of peulvruchten)
* 3 tot 4 groentelepels groente
* 2 vruchten
* 3 glazen melk of melkproducten
* 100 gram vlees, vis, kip, ei, tahoe of tempeh (niet meer dan 3 eieren per week)
* 1-2 plakjes vleeswaren
* 35-45 gram halvarine, boter of margarine
* 1-2 plakken kaas

Met kaas wordt de gewone Hollandse kaas bedoeld. Rauwmelkse kazen zoals brie (au lait cru) moet je niet eten, want daar kan de Listeriabacterie in zitten, en die is schadelijk voor je baby. Rauw of half rauw vlees kun je ook laten staan; je kunt een toxoplasmose-infectie oplopen. Toxoplasmose is een infectieziekte. Ook kun je besmet raken als je in contact komt met de uitwerpselen van (vooral jonge) katten, dus tijdens het schoonmaken van de kattenbak. Zelf merk je niets van de ziekte, maar hij kan heel schadelijk zijn voor de baby; er bestaat een kans op oogbeschadiging of nog ernstigere beschadigingen. Als je al heel lang huisdieren hebt, is er een grote kans dat je de infectie al eens hebt gehad. Tijdens de zwangerschap kan de infectie alleen gevaarlijk zijn voor de baby als je ‘m voor de eerste keer hebt. Voor de zekerheid kun je iemand anders vragen de kattenbak te verschonen of handschoenen aantrekken. Tenslotte: zorg dat je elke dag zeker anderhalve liter vocht binnenkrijgt. In de vierde maand kan je extra vitamine D slikken, zo’n 10 microgram per dag. Voor een optimale kalkopname. Koop alleen vitamine D, geen AD preparaat. Want te veel vitamine A is niet goed voor de baby.

Baby
Vernix

Je baby is weer langer en zwaarder geworden. Hij meet nu 18 centimeter en 250 gram. Hij gaat nu zijn ogen gebruiken en kan licht en donker ontwaren. Over het babylijfje komt nu een vettige substantie: vernix of huidsmeer, dat de huid beschermt tegen het langdurige verblijf in het vruchtwater. Tegen het einde van je zwangerschap laat dit vet los. Er drijven dan kleine witte vlokjes in het vruchtwater. Wordt je baby wat vroeger dan de uitgerekende datum geboren, dan zitten er waarschijnlijk nog witte restjes vernix in de huidplooitjes.

Mijn lichaam
De ergste bezorgdheid en de kwaaltjes als misselijkheid en vermoeidheid zijn waarschijnlijk voorbij.
Als je in aanmerking komt voor een vruchtwaterpunctie (bijvoorbeeld als je 36 jaar of ouder bent bij 40 weken zwangerschap, als je eerder een kind met een chromosomale afwijking hebt gekregen of als jij of de vader een chromosomale afwijking heeft of drager is van een erfelijke ziekte) zal dit onderzoek waarschijnlijk in deze week (je bent in de 17e week namelijk 16 weken zwanger) worden gedaan. Er wordt gezocht naar cellen van de baby met alle erfelijke informatie en naar Alfafoeto Proteïnen (AFP). Veel AFP duidt op een open ruggetje bij de baby. De (volledige) uitslag is na ongeveer drie weken bekend.
Verwacht je een meerling, dan draagt de verloskundige zodra dat bekend is, de zorg over aan de gynaecoloog. Een meerlingzwangerschap brengt nu eenmaal risico’s met zich mee. Zo heb je meer kans op hoge bloeddruk, zwangerschapsvergiftiging en een vroeggeboorte. Hoe ontstaat een meerlingzwangerschap:

* Spontaan: om de een of andere reden deelt de bevruchte eicel zich, waardoor twee identieke kinderen groeien.
* Door een erfelijke aanleg: in sommige families komen veel meerlingen voor. Er rijpen dan meer eitjes, waardoor er ook meer eicellen bevrucht kunnen worden. Deze kinderen lijken net zoveel op elkaar als gewone broertjes en zusjes. Ze kunnen ook van verschillend geslacht zijn.
* Door de leeftijd van de moeder. Bij ‘oudere’ vrouwen blijken er vaker meer eitjes tegelijkertijd te rijpen, waardoor een niet-identieke meerling kan ontstaan.
* Door het slikken van hormoonpreparaten als Clomid. Dit preparaat bevordert de eirijping en is bestemd voor vrouwen die geen of zelden een eisprong krijgen. Door het preparaat kunnen er meer eitjes tegelijk rijpen.
* Door kunstmatige bevruchting, bijvoorbeeld IVF: hierbij wordt de bevruchting buiten de baarmoeder tot stand gebracht. Vaak worden er meer eitjes bevrucht. Er kunnen ook meer eitjes in de baarmoeder worden teruggeplaatst. Tegenwoordig worden meestal maximaal twee eitjes teruggeplaatst.

Baby
Het gaat hard

Gedurende de zwangerschap groeit je baby uit van niets tot 50 centimeter. Deze week is zijn lengte 15 centimeter. Het gewicht: 120 gram.
De benodigde zuurstof haalt je baby uit jouw bloed. Ademhalen is dus niet nodig, maar je baby begint de beweging al te oefenen. Dat doet hij door vruchtwater in zijn longetjes te brengen en het er daarna weer uit te persen. Het babylijfje is nu bedekt met fijn nesthaar. Dit lanugo laat tegen het eind van de zwangerschap weer los. Het drijft dan in het vruchtwater en wordt door je baby ingeslikt. Na de geboorte maken die ingeslikte haartjes deel uit van de eerste ontlasting, meconium. Komt je baby wat vroeg ter wereld, dan kunnen er nog fijne donkere haartjes op zijn schouders en gezichtje zitten. De stembanden en de nageltjes zijn klaar. Je baby krijgt nu ook wimpertjes en wenkbrauwen.

Mijn lichaam
Deze week ga je waarschijnlijk voor de tweede keer naar de verloskundige. Tot een zwangerschapsduur van 24 weken bezoek je haar elke vier weken. Daarna kom je elke drie weken, en na de 30e week word je om de twee weken verwacht. Na de 36e week moet je wekelijks komen. De controles zijn dan heel belangrijk, omdat de verloskundige tijdig moet kunnen ingrijpen als de zwangerschap niet volgens het boekje verloopt.
Tussen de 15e en de 18e week is de zogenaamde tripletest mogelijk. Dit is onderzoek naar het bloed van de moeder waarbij kan worden berekend hoe groot de kans is dat je baby het syndroom van Down heeft en hoe groot de kans is dat hij een open ruggetje of open hersenen heeft. Het onderzoek geeft geen zekerheid. Overigens moet je er zelf bij je arts of verloskundige om vragen.

Baby
Een krachtpatser in je buik

Door al dat gespartel in het vruchtwater worden de spieren van je baby steeds krachtiger. Hij kan nu een vuistje maken en zijn armen en benen buigen. Hij kan slikken en zijn bovenlip bewegen. En dat is de start van de latere zuigreflex. Hij slikt nu ook geregeld vruchtwater in. En omdat de nieren al werken, doet je baby ook kleine plasjes. De afvalproducten van je baby worden overigens geregeld afgevoerd. Je baby is nu 11 centimeter lang. Zijn ledematen en inwendige organen zijn aangelegd. Vanaf nu hoeft hij alleen nog maar te groeien en te rijpen. Dat rijpen is erg belangrijk. Je kind is in aanleg wel klaar, maar kan buiten de baarmoeder nog niet in leven blijven. Het hoofdje is nu zo groot als een knikker, de vuistjes zijn elk zo groot als een erwt.

Mijn lichaam
Je baarmoeder hangt nog ‘los’ in je buik aan vier banden. Omdat je baarmoeder steeds zwaarder wordt, komt er spanning op de banden te staan en die trekken weer aan het buikvlies. Gevolg: bandenpijn. Je borsten zijn gelukkig minder gevoelig dan in de eerste weken, maar wel groter!

Baby
Heerlijk duimen

De zwemvliesjes zijn verdwenen en je baby kan zijn vingers nu los van elkaar bewegen. Ook zijn mond gaat al open en dicht. Het gezicht is eindelijk ‘af’, want je baby heeft een prachtig neusje gekregen. Omdat hij nog zo klein is, kan hij naar hartelust rondzwemmen en buitelen in het vruchtwater.
Lengte: 8,5 cm
Gewicht: 60 gram

Mijn lichaam
Je baarmoeder is nu zo groot als een gebalde vuist. Bloot voor de spiegel zie je al een welving. En als je op je buik ligt of erop drukt, voel je weerstand. Alles wordt nu wat ronder. Je gezicht kan voller en gladder zijn. Maar je huid kan ook rampzalig reageren op de veranderende hormonen; met pukkels, vlekken of een vettige glans. De hormonen hebben ook effect op je haren: dat kan gaan glanzen of dof worden.